close
تبلیغات در اینترنت
آشنایی با جنگنده سوخو پک فا
loading...

ارتش جهانی ویکی نظامی

سوخو پک فا ПАК ФА نوع هواپیما جنگنده نسل پنجم چندمنظوره و رادارگریز کشور سازنده روسیه شرکت سازنده شرکت هواپیمایی متحد طراحی شده توسط سوخو نخستین پرواز ۹ بهمن ۱۳۸۸(۲۹ ژانویه ۲۰۱۰) تاریخ رونمایی ۲۰۱۰ تاریخ بکارگیری ۲۰۱۳ وضعیت کنونی آزمایش و تولید بکارگیرنده(ها) روسیه هند آغاز ساخت ۲۰۱۰ تعداد ساخته‌شده ۳ فروند نمونه آزمایشی هزینهٔ پروژه ۱۲-۱۴ میلیارد دلار (۳۶۰-۴۲۰ میلیارد روبل) بهای هر فروند ۱۰۰ میلیون دلار توسعه یافتهٔ سوخو-47 و میگ ۱٫۴۴ مدل‌های دیگر HAL FGFA مدل ویژهٔ ارتش هند آشنایی با سوخو پک فاسوخو…

مشکلات سایت
با سلام

مدتی هست که سایت دچار مشکلاتی بوده از پاک شدن تصاویر و خراب شدن قالب و باز نشدن پست های ایندکس شده در گوگل این مشکلات به دلیل مشکلاتی هست که در تمدید شدن دامین سایت بوجود اومده که ما تا روز های آینده سعی می کنیم اون هارو برطرف کنیم...

با تشکر-مدیریت سایت ارتش جهانی
آخرین ارسال های انجمن
ADMIN بازدید : 1083 دوشنبه 28 اسفند 1391 نظرات ()
سوخو پک فا
ПАК ФА
Sukhoi T-50 Maksimov.jpg
نوع هواپیما جنگنده نسل پنجم چندمنظوره و رادارگریز
کشور سازنده Flag of Russia.svg روسیه
شرکت سازنده شرکت هواپیمایی متحد
طراحی شده توسط سوخو
نخستین پرواز ۹ بهمن ۱۳۸۸
(۲۹ ژانویه ۲۰۱۰)
تاریخ رونمایی ۲۰۱۰
تاریخ بکارگیری ۲۰۱۳
وضعیت کنونی آزمایش و تولید
بکارگیرنده(ها) Flag of Russia.svg روسیه
Flag of India.svg هند
آغاز ساخت ۲۰۱۰
تعداد ساخته‌شده ۳ فروند نمونه آزمایشی
هزینهٔ پروژه ۱۲-۱۴ میلیارد دلار
(۳۶۰-۴۲۰ میلیارد روبل)
بهای هر فروند ۱۰۰ میلیون دلار
توسعه یافتهٔ سوخو-47 و میگ ۱٫۴۴
مدل‌های دیگر HAL FGFA مدل ویژهٔ ارتش هند



آشنایی با سوخو پک فا




سوخو پک فا (به روسی: ПАК ФА)‏ یک هواپیمای جنگنده نسل پنجم است که توسط شرکت هواپیمایی متحد در روسیه طراحی و ساخته می‌شود. شرکت سوخو پیمانکار اصلی ساخت این جنگنده است. نمونهٔ آزمایشی این هواپیما که ‬سوخو ت-۵۰ ‪‬ نام دارد، نخستین پرواز آزمایشی خود را در روز ۹ بهمن ۱۳۸۸ (۲۹ ژانویه ۲۰۱۰) با موفقیت انجام داد. تولید این جنگنده در سال ۲۰۱۰ آغاز شده، نخستین نمونه‌های عملیاتی آن در سال ۲۰۱۳ به نیروهای مسلح روسیه تحویل داده خواهد شد و تولید انبوه آن از سال ۲۰۱۵ آغاز خواهد گشت.

نام پک فا کوتاه شده نام روسی این جنگندهو به معنای «هواپیمای تاکتیکی پیشرفتهٔ آینده» است. این هواپیما با نام‌های «سوخو ت-۵۰»، «برنامه-۷۰۱» و ‪»‬جنگنده-۲۱» نیز شناخته می‌شود.

جنگنده پک فا پس از ورود به ارتش روسیه، جایگزین جنگنده‌های میگ-۲۹ و سوخو-۲۷ خواهد شد. مدل صادراتی این هواپیما نیز در دست ساخت است. نخستین مشتری خارجی این هواپیما نیروی هوایی هند است که در فرایند توسعهٔ مدل صادراتی ت-۵۰ با سوخو همکاری می‌کند.

این جنگنده همتراز جنگندهٔ آمریکایی اف-۲۲ و جنگندهٔ آمریکایی-بریتانیایی اف-۳۵ است. طراحان سوخو معتقدند که پک فا از نظر توانایی فنی و صرفهٔ اقتصادی بر رقبای غربی خود برتری خواهد یافت و در بازار جهانی محبوبیت زیادی پیدا خواهد کرد.

پیشینه

پیشینهٔ طرح سوخو پک فا به دوران جنگ سرد باز می‌گردد. اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، شوروی به دنبال ساخت جایگزینی برای هواپیماهای میگ-۲۹ و سوخو-۲۷ برای عملیات در خط مقدم نیروی هوایی بود. طرح این هواپیمای جنگنده بین شرکت‌های هوافضای شوروی به مناقصه گذارده شد. علیرغم تاخیر ناشی از فروپاشی شوروی و مشکلات اقتصادی روسیه در دهه ۹۰، فرایند پژوهش و توسعهٔ این جنگنده ادامه یافت. در سال ۲۰۰۰ طرح سوخو-۴۷ و میگ ۱٫۴۴ از میان طرح‌های پیشنهادی انتخاب شدند، و در سال ۲۰۰۲ شرکت سوخو به عنوان سازنده جنگنده پک فا انتخاب شد. هواپیمای پک فا از فناوری‌های نوین بکار رفته در میگ ۱٫۴۴ و سوخو-۴۷ استفاده می‌کند.

جنگندهٔ پک فا در کلاس هواپیماهای جنگندهٔ سنگین (۳۲-۳۷ تُن) قرار دارد. روسیه برنامه دیگری را برای ساخت جنگنده نسل پنجم کلاس سبک نیز پیش می‌برد که جانشینی برای هواپیمای میگ-۳۵ خواهد بود.


سوخو ت-۵۰


دومین نمونه آزمایشی ت-۵۰ در نمایشگاه هوافضایی ماکس-۲۰۱۱

نمونه آزمایشی سوخو پک فا با نام سوخو ت-۵۰ (T-50) شناخته می‌شود. جنگندهٔ ت-۵۰ در روز ۲۹ ژانویه ۲۰۱۰ (۹ بهمن ۱۳۸۸) در ناحیهٔ شرق دور روسیه آزمایش شد و پس از ۴۷ دقیقه پرواز موفقیت آمیز در فرودگاه کارخانه سازنده در کامسامولسک بر آمور فرود آمد.

مدل‌های صادراتی


علاوه بر تامین هواپیماهای مورد نیاز نیروهای مسلح روسیه، شرکت هواپیمایی متحد نمونه‌های صادراتی جنگندهٔ پک فا را نیز تولید خواهد کرد. شرکت هواپیمایی متحد و شرکت هوانوردی هندوستان در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۷ توافقنامه‌ای برای تولید مشترک هواپیمای جنگنده نسل پنجم با قابلیت مانور بسیار بالا، بُرد پروازی زیاد و توانایی پرواز طولانی امضا کردند.بر اساس این توافقنامه، شرکت هوانوردی هندوستان بر اساس نیازهای ویژه نیروهای مسلح هند با شرکت سوخو در توسعه و ساخت این جنگنده مشارکت می‌کند. یکی از مهمترین تفاوتهای مدل‌های هندی این جنگنده، دو سرنشینه بودن نمونه‌های عملیاتی آن است. نیروهی هوایی هند از سال ۲۰۱۵ استفاده از این جنگنده نسل پنجمی را آغاز خواهد کرد.


الکترونیک پروازی


در زمینه الکترونیک پروازی، برنامه پکفا در بسیاری موارد از طرح سوخو-۳۵ الهام گرفته است. به عنوان مثال، قلب تجهیزات الکترونیک پروازی ت-۵۰ را یک رادار با آرایه کاوش فعال الکترونیک (AESA) چند حالته موسوم به N-050 تشکیل می‌دهد که در حقیقت گونه‌ای برگرفته از رادار N-035 جنگنده سوخو-۳۵ است که برای نخستین بار در نمایشگاه هوایی ماکس-۲۰۰۷ روسیه به نمایش درآمد. این رادارِ کنترل آتش پس از رادار ژوک در هواپیمای میگ-۳۵ دومین رادار کنترل آتشی است که در روسیه طراحی شده، و ترکیبی است از رادار باند X و گیرنده‌های کمکی باند L نصب شده روی لبه بال‌ها، با بیش از ۱۵۰۰ واحد فرستنده–گیرنده و آنتنی به قطر یک متر.

برد مفید رادار پکفا برای اهدافی با ابعاد یک متر تا حدود ۴۰۰ کیلومتر عنوان شده است. هواپیمای آزمایشی ت-۵۰ همچنین به یک جستجوگرو فروسرخ (IRST) برگرفته از سامانه OLS-35M جنگنده سوخو-۳۵ نیز مجهز است که به سبک بیشتر جنگنده‌های روسی، مقابل شیشه جلوی کابین نصب شده است. نمایشگرهای کابین پکفا را دو نمایشگر کریستال مایع به ابعاد ۲۲٫۹ ×۳۰ سانتیمتر به همراه یک نمایشگر " هدآپ " IKSH-1M و ۳ نمایشگر کوچک در اطراف کابین تشکیل می‌دهند.

هسته مرکزی جنگنده نیز از ریزپردازندهٔ دو هسته‌ای بر اساس پردازنده‌های ۵۰۰ مگاهرتز آلبروس اس ساخت شرکت MSTS با توان پردازش ۴۰ میلیارد داده در ثانیه تشکیل می‌دهد. در ضمن کامپیوتر ماموریت و سامانه ناوبری نهایی هواپیما را نیز احتمالا شرکت‌های هندی طراحی خواهند کرد.

ویژگی‌ها


جنگنده سوخو ت-۵۰ از زوایای گوناگون


ویژگی‌های دقیق جنگنده سوخو پک فا هنوز کاملا روشن نیست و برخی از مشخصات آن در حال حاضر از اسرار نظامی محسوب می‌گردد. اما پرواز در تمامی ساعات شبانه‌روز، پرواز طولانی با سرعت مافوق صوت، آلودگی صدایی پایین، رادارگریزی، بهره‌گیری از مواد ترکیبی جدید، امکان چندین بار سوختگیری هوایی در طی یک پرواز، استفاده از موشک‌های نسل آیندهٔ هوا به هوا، هوا به زمین و هوا به دریا، استفاده از رادار پیشرفته، امکان فرار از تله‌های اپتیکی و فروسرخ، بهره‌گیری از هوش مصنوعی در پرواز و حمله و سامانه‌های دفاعی خودکار نمونه‌هایی از امکانات این جنگنده هستند. این هواپیما مجهز به دو سکان عمودی است و برخلاف جنگنده‌های متعارف، تمامی بدنهٔ دم قابل حرکت است.

نمونه آزمایشی جنگنده سوخو ت-۵۰ به یک جفت موتور جت ۱۱۷-اس مجهز است که هرکدام نیروی پیشرانه‌ای برابر ۱۴٫۵ تُن-نیرو تولید می‌کند. این موتورها نمونه پیشرفته‌تر موتورهای بکار رفته در میگ ۱٫۴۴ هستند. نمونه نهایی هواپیمای پک فا به موتورهای جدیدتری با پیشرانه ۱۷٫۵ تُن-نیرو مجهز خواهد شد.

ویژگی‌های عمومی این جنگنده عبارتند از:

مشخصات عمومی

  • خدمه: ۱
  • طول: ۲۲ متر (۷۲ پا)
  • پهنای بال: ۱۴.۲ متر (۴۶.۵ پا)
  • ارتفاع: ۶/۰۵ متر (۱۹/۸ پا)
  • بال: مساحت ۷۸/۸ متر۲ (۸۴۸/۱ پا)
  • وزن خالی: ۱۸۵۰۰ کیلوگرم (۴۰۷۸۵ پاند)
  • وزن بارگیری: ۲۶۰۰۰ کیلوگرم (۵۷۳۲۰ پاند)
  • بار مفید: ۷۵۰۰ کیلوگرم (بارجنگی) (۱۶۵۳۴ پاند)
  • پیشینه وزن برخاست: ۳۷۰۰۰ کیلوگرم (۸۱۵۷۰ پاند)
  • پیشرانه: ۲× موتور جدید نامگذاری‌نشده تولید ان‌پی‌او ساتورن و FNPTS MMPP سالیوت هر یک ۱۷۵ کیلونیوتن
  • بیشینه وزن سوخت: ۱۰۳۰۰ کیلوگرم ۲۲۷۱۱ پاند

عملکرد

  • سرعت بیشینه: ۲۶۰۰ کیلومتر بر ساعت (۲/۴۵ ماخ) (در ارتفاع ۱۷۰۰۰ متری) (۱۶۱۵ مایل بر ساعت (در ارتفاع ۴۵۰۰۰ پایی))
  • سرعت پیمایش: ۱۳۰۰-۱۸۰۰ کیلومتر بر ساعت (۸۰۸-۱۱۱۸ مایل بر ساعت)
  • برد: ۴۰۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر (۲۵۰۰-۳۱۰۰ مایل)
  • سقف پروازی: ۲۰۰۰۰ متر (۶۵۶۱۶ پا)
  • نرخ اوج گیری: ۳۵۰ متر بر ثانیه (۱۱۸۴ پا بر دقیقه)
  • بارگیری بال: ۳۳۰-۴۷۰ کیلو بر متر ۲ (۶۷-۹۶ پاند بر فیت۲)
  • نسبت نیرو به وزن: ۱/۴
  • بیشینه بار جی : +۱۰/۰ - +۱۱/۰ جی

جنگ‌افزار

  • توپها: ۱×۳۰ میلی‌متری جی‌ش-۳۰-۱
  • جایگاه‌ها: ۱۰×داخلی، ۶×خارجی برای
    آر-۷۴ام و آر-۷۷ام موشکهای

تجهیزات پروازی
N050()BRLS AFAR/AESA


جنگنده نسل پنجم روسیه (پاک فا)

همزمان با روزهای آخر اولین ماه سال ۲۰۱۰ میلادی(۲۹ ژانویه مصادف با نهم بهمن) سرانجام پس از مدتها انتظار سوخو به تمامی حدس و گمان ها پیرامون طرح پر سروصدای جنگنده نسل پنجم روسیه موسوم به PAK FA پایان داد. این پرواز آزمایشی در شرایطی در برابر چشمان کنجکاو خبرنگاران انجام گرفت که تا پیش از این طرح پاک فا در سکوت کامل خبری در دست پیگیری قرار داشت اما اکنون با رو نمایی از اولین پیش نمونه این جنگنده اطلاعات بیشتری از نکات مهم و ریز پروژه ،T-50 که ناتو از هم اکنون آن را فایرفاکس نامیده مشخص شده است.

پاکفا

اولین اخبار پیرامون پروژه پاک فا در اوایل قرن بیست و یکم میلادی در شرایطی منتشر شد که روسها در دو طرح پیشین خود برای دست یابی به یک جنگنده نسل پنجم که بتواند هماوردی برای جنگنده آمریکایی لاکهید F-22 رپتور باشد عملا ناکام مانده بودند.
جنگنده های MIG-29 و SU_27 ساخته شده توسط میکویان و سوخو، برای سالها بدنه اصلی نیروی هوایی شوروی و روسیه فدرال کنونی را تشکیل می دادند اما ظهور طرح های جدید غربی برای جنگنده های نسل جدید از اواخر دهه هشتاد و حتی پیش از فروپاشی شوروی این شرکتها را واداشت تا بدنبال جانشینی شایسته برای ساخته های موفق خود باشند بر همین اساس در ژوئن ۱۹۸۶ پس از تحقیقات اولیه از سوی دولت، دو مزایده طراحی جنگنده نسل بعدی یکی برای یک جنگنده سنگین موسوم به MFIبه درخواست دیگری برای یک جنگنده سبک (LFI ) ارائه شد.
میکوبان طرح MFI (MIG1.42) را بدست گرفت که اولین و تنها نمونه آن (تحت عنوان ۱٫۴۴) در ۱۹۴۴ تکمیل گردید اما در شرایطی که تنها دو پرواز آزمایشی پروژه آن هم با تاخیر بسیار در آوریل سال ۲۰۰ انجام گرفت برنامه متوقف گردید.از سوی دیگر سوخو نیز برای برنامه LFI طرح S-32 را بر اساس سازه اصلی جنگنده های خانواده های خانواده فلانکر در دست تکمیل قرار داد اما از آنجا که پروژه LFI در اوایل دهه ۹۰ متوقف گردید از آن پس این طرح نیز از رقبای MFI به شمار می رفت.
سوخو برای این طرح که بعد ها S-37 تغییر نام پیدا کرد (رسما این جنگنده را SU-47 برکوت نیز می نامند) با برگزیدن شیوه نامعمول بالهای پیشگرا پول بیشتری را نیز صرف برنامه نمود این جنگنده هم اگرچه تاکنون بیش از ۲۰۰ پرواز آزمایشی و نمایشی را پشت سر گذاشته اما تنها توانست عنوان اثبات گر فناوری و جنگنده پایه برای تکمیل پاک فا را برای خود دست و پا کند.

در مرحله بعد پس از متوقف خوانده شدن هر دو برنامه پروژه پاک فا از سوی سوخو در قالب دو فاز به دولت پیشنهاد شد که شامل یک جنگنده دو موتوره سنگین با توان خروجی ۱۸۰ کیلو نیوتن و یک جنگنده تک موتوره سبک که قرار بود مجهز به موتوری با بیشینه رانشی برابر با +۲۰۰ کیلو نیوتن باشد می گردید اما نظر وزارت دفاع با توجه به محدودیت های بودجه بر روی جنگنده ای میان وزن با ترکیبی از خواص هر دو جنگنده قرار داشت.
در نهایت پس از موافقت سوخو، قرار داد اولیه پروژه پاک فا در فوریه سال ۲۰۰۲ بسته شد و به دنبال آن طرح پیشنهادی سوخو تا آوریل همان سال مورد تایید دولت قرار گرفت تا داستان جنگنده نسل پنجم روسیه رنگی دیگر به خود گرفت.

پاکفا

تهیه اولین طرح ها و بحث و بررسی های اولیه با نیروی هوایی بر سر چگونگی جنگنده نسل بعدی میان سوخو و نیروی هوایی دست کم دو سال به طول انجامید تا سرانجام در اواخر ۲۰۰۴ میلادی اولین طرح های T-50 بر روی کاغذ مورد قبول نیروی هوایی روسیه واقع شد و سخنگوی نیروی هوایی روسیه اعلام نمود که پروژه PAK FA وارد مرحله بعدی خود و گسترش پژوهش بر سر ساخت اولین پیش نمونه جنگنده نسل پنجم گردیده.
اگرچه رسما طرح کلی پروژه T-50 در دسامبر ۲۰۰۴ قطعی شده بود اما مجموعا نیازها و مفاهیم برنامه همچنان در حال تغییر بود. در ژانویه ۲۰۰۶ ژنرال والدمیر میخاییلو یکی از فرماندهان نیروی هوایی روسیه درخواست نمود بیشینه سرعت جنگنده که در طرح پیشنهادی ۲٫۱۵ ماخ پیش بینی شد به ۲ ماخ کاهش یابد. در این حالت اگرچه جنگنده پیچیدگی کمتری می یافت اما مشکل اینجا بود که این موضوع بر کارایی رزمی نیز تاثیر گذار بود در فاصله کمتر از یک ماه از این اظهار نظر مدیر عامل شرکت سوخو میخاییل پوگوسیان تایید کرد که این موضوع نیاز به انجام بررسی های بیشتر به منظور بهسازی طرح اولیه دارد چرا که می بایست برای تغییر بیشینه سرعت در زمینه ابعاد و وزن جنگنده تغییراتی صورت گیرد.

پاکفا

طرح پاک فا از زمان شکل گیری تا پیاده سازی در چندین نوبت دچار تغییر شد و عملا تا زمان رونمایی از طرح نهایی هیچ کس از ماهیت واقعی ظاهر پاک فا اطلاع نداشت اگرچه هنوز اطلاعات بسیار محدودی در زمینه مراحل طراحی پاک فا منتشر شده ولی امروزه به درستی می توان حدس زد که بسیاری از این طرح ها عملا قابلیت اجرایی نداشتند. زمانی که بحث طراحی اولیه پاک فا پس از اتمام برنامه های MFI و LFI مطرح گردید اولین نگرش طراحی جنگنده براساس دو طرح پیشین بود که البته در نهایت گرایش بیشتری به سوی طراحی بر پایه طرح اثباتگر فناوری S-37 سوخو بدون بالهای پیشگرا که در ابتدا با بالهای صلیبی شکل و بعد ها با بالهایی با پس گرایی نسبتا کم ارائه گردید قرار داشت اما تقریبا هیچیک از طرح های ارائه شده نتوانست موفقیت لازم را کسب نماید تا در نهایت بر اساس ترکیبی از مزایای هر یک و همچنین نگاهی به طرح جنگنده های سوخو ۲۷ طرح نهایی تهیه گردید.
مراحل طراحی و تکمیل اولین پیش نمونه T-50 تقریبا در سکوت کامل خبری دنبال شد گرچه در سال ۲۰۰۷ چندین عکس گرافیکی از نمای احتمالی پاک فا توسط NPO Saturn انتشار یافت که به ظاهر کنونی سوخوی T-50 بسیار شباهت داشت هرچند تا آن تاریخ نیز هنوز اطلاعات دقیقی در زمینه برنامه در دسترس نبود.

پاکفا

برنامه و بودجه :

تا سال ۲۰۰۵ میلادی ۴۰ درصد از کل هزینه های برنامه بر عهده شرکت سوخو و ۴۰ درصد دیگر نیز توسط شرکتهای پیمانکار تولید کننده تجهیزات جانبی (مانند رادار) تامین میگردید ۲۰ درصد باقی مانده نیز مستقیما توسط وزارت دفاع پرداخت گردیده بود که البته بدنبال افزایش چند نوبته هزینه ها تا سال بعد بخش کوچکی از این بودجه توسط وزارت صنایع و معادن روسیه نیز تامین گردیده.
در سال ۲۰۰۷ به دنبال اظهار تمایل هندوستان برای پیوستن به برنامه جنگنده نسل پنجم روسیه موافقت نامه ای میان طرفین به امضا رسید که براساس گزارش آسیا تایمز میخاییل پوگوسیان اظهار نموده بود که قرار است بودجه برنامه بصورت ۵۰ ۵۰ میان روسیه و هند تقسیم گردد که بر این اساس مجموع سهم هر دو سرمایه گذار تا پایان پروژه به ۸ تا ۱۰ میلیون دلار بالغ می گردید و از این رو هندوستان خواستار مجموعا ۲۵۰ فروند از جنگنده نهایی پاک فا می گردید که بیشتر آنها می بایست نمونه دو سرنشینه سفارشی مخصوص نیروی هوایی هند باشد.

پاکفا

در سال ۲۰۰۱۰ مشخص شد که صنایع هواپیمایی هند (HAL) سهمی ۲۰ درصدی از طراحی پاک فا را نیز از آن خود نموده که این سهم شامل سهیم بودن در طراحی کامپیوتر عملیات و تجهیزات ناوبری، نرم افزار های مورد نیاز و نمایشگرهای چند حالته کابین می گردید.
بر اساس برنامه بودجه ای که شرکتهای درگیر پروژه پاک فا به موافقت دولت رسانده اند قرار است پاک فا رسما تا ۲۰۱۵ پس از اتمام تمامی آزمایشات وارد خدمت گردد هرچند تا همین امروز هم این پروژه تاخیر های زیادی را تجربه نموده است چرا که در ابتدای پیش بینی تکمیل اولین نمونه برای سال ۲۰۰۷ شده بود که نهایتا تاریخ رسمی پایان ۲۰۰۹ اعلام شد آن هم در شرایطی که الکسی فدروو مدیرعامل شرکت متحد هوانوردی در مورد آماده شدن پیش نمونه پاک فا تا پایان ۲۰۰۹ برای انجام اولین تست های پروازی ابراز تردید نموده بود و سرانجام در اواخر ۲۰۰۹ وزیر دفاع جمهوری فدرال روسیه سرگی ایوانف در طی یک مصاحبه مطبوعاتی اظهار امیدواری کرد که اولین پرواز جنگنده نسل پنجم این کشور در اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی صورت پذیرد به هر شکل ظاهرا سوخو و شرکتهای درگیر در پروژه با وسواس تمام توانسته اند تا حدودی خود را به برنامه از پیش تعیین شده برسانند آن هم در شرایطی که بسیاری از پروژه های تولید جنگنده امروزه به کندی پیش می روند گرچه پاک فا هنوز تا ورود به خدمت راهی دراز در پیش دارد.

طراحی :

پروژه پک فا از بدو شکل گیری به عنوان جایگزین برنامه های ناکام قبلی در رقابت با برنامه جنگنده های نسل پنجم جدید آمریکا F-35 و بخصوص F-22 پا به میدان رقابت گذاشت در نتیجه بسیاری از هم اکنون در حال تحلیل شانس های این طرح جدید در برابر جنگنده های ساخت شرکت لاکهید مارتین آمریکا هستند.اما سوخوی T-50 یا آن طور که ناتو بر آن نام نهاده فایرفاکس(روباه آتشین) چگونه جنگنده ای خواهد بود؟ فایرفاکس جنگنده ایست کشیده تر از F-22 رپتور٬ با دهانه بال بزرگتر اما مساحت بال یکسان در عین حال سبکتر٬ وزن خالی T-50 برابر با ۱۸,۵۰۰ kg اعلام شده یعنی چیزی بیشتر از یک تن سبک تر از وزن خالی اعلام شده برای رپتور بر این اساس پیش‌بینی می شود از نظر طراحی ظاهر جنگنده از بسیاری نقاط به طرح اولیه رپتور شباهت های بسیاری دارد با این تفاوت که ساختار کلی آن شدیدا از جنگنده های پیشین Su-27 نشات گرفته شده در واقع می توان به نوعی T-50 را یک SU-27 نسل پنجمی دانست. از نظر کلی می توان گفت که پک فا با جنگنده Su-35S نکات مشترک زیادی دارد هرچند در مفهوم پایه ای.

پاکفا

این جنگنده از دو دم عمودی تمام متحرک نسبتا کوتاه (از باب استانداردهای روسی) استفاده می کند (بدون رادر) که در ویدئوی انتشار یافته از پرواز جنگنده از نظر کلی بسیار شبیه به شیوه مورد استفاده در رقیب ناکام جنگنده رپتور YF-23 دیده می شود لبه حمله متحرک بالها نیز توسعه داده شده که مانند یک کانراد(پیش بال) برای جنگنده عمل می نماید . پیش نمونه ای که در ۲۹ ژانویه پرواز آزمایشی ۴۰ دقیقه ای خود را برای اولین بار پشت سر گذاشت به یک جفت موتور توربوفن بهسازی شده AL-31F مجهز بود این در حالیست که از ابتدا قرار بود اولین پروازهای پیش نمونه اولیه با موتور های ۱۱۷S ناپو ساترن صورت پذیرد در نتیجه مشخص است که موتورهای جنگنده هنوز به بهره برداری نرسیده اند.

پاکفا

گفته می شود پک فا در دو ضمینه مشخصا از رپتور برتر خواهد بود در درجه اول T-50 جنگنده ایست به نسبت چابکتر و دوم آنکه سوخو از هم اکنون مدعیست پک فا توانایی حمل وزن مهمات بیشتری نسبت به رپتور را داراست اما در مقابل آمریکایی ها مدعی هستند که احتمالا ضریب رادار گریزی T-50 به نسبت قابل توجهی از رپتور پایین تر است هر چند این موضوع چندان هم بدور از واقعیت نیست چرا که اگرچه در بدنه جنگنده روسی عمدتا از کامپوزیت استفاده شده اما در عین حال همچنان در بسیاری نقاط فلز بکار رفته و مشخص نیست که آیا در نمونه نهایی این موارد اصلاح خواهند شد یا خیر بجز این مورد هنوز سوالات بی پاسخ زیادی وجود دارد همچون ورودی های هوای بزرگ موتور و شکافهای هوای اضافی به سبک جنگنده ها فلانکر به علاوه شکل کاناپی به همراه ردیاب مادون قرمز جلوی کابین از مهمترین مواردی هستند که به راحتی باعث افزایش سطح مقطع راداری جنگنده می گردد این موارد از جمله سوالاتی هستند که هنوز پاسخی به آنها داده نشده.

پاکفا

از نظر جنگ افزاری گفته می شود پک فا دارای ۱۰ جایگاه داخلی و دو جایگاه خارجی جنگ افزار است که بر این اساس خواهد توانست تا ۸ فروند موشک راداری فعال R-77 آدر یا دو بمب لیزری ۱۵۰۰ کیلوگرمی (ویا ترکیبی از هر دو) را در محفظه داخلی تسلیحات خود حمل نماید این در حالیست که رپتور به صورت استاندارد می تواند در محفظه داخلی خود ۶ فروند موشک میانبرد امرام و ۲ موشک کوتاه برد سایدوایندر را با خود حمل نماید از این نظر هر دو جنگنده تقریبا در یک مرتبه قرار می گیرند جز آنکه به صورت کلی برد تایید شده آدر نسبت به امرام بیشتر است. بجز موارد ذکر شده تقریبا در باقی موارد T-50 در مقام برابری با F-22 قرار می گیرد به عنوان نمونه هر دو جنگنده از بیشینه بردی برابر با دو هزار کیلومتر و بیشینه سرعتی برابر با ۱٫۸ ماخ برخوردارند از این نظر صحبت در ضمینه قابلیت های دیگر فایر فاکس تا انتشار اطلاعات بیشتر کار آسانی نخواهد بود.

پاکفا

هنوز اطلاعات خاصی از کابین T-50 انتشار نیافته اما بر اساس تصاویر منتشره این کابین از دو نمایشگر کریستال مایع به ابعاد ۲۲٫۹ در ۳۰ سانتیمتر به همراه یک نمایشگر سربالای IKSh-1M و سه نمایشگر کوچک در اطراف کابین تشکیل گردیده این جنگنده همچنین از یک رادار آرایه فازی با ماهیتی نامشخص و برد احتمالی جستجو و رهگیری ۳۵۰ تا ۴۰۰ کیلومتر استفاده خواهد نمود که انتظار می رود اولین نمونه تکمیلی آن در اواخر سال ۲۰۱۰ میلادی آماده یکپارچه سازی با پک فا گردد.

پاکفا
پاکفا

در هر حال اگر چه سوخو امید بسیاری دارد که جنگنده خود را برای ۲۰۱۵ به تولید برساند اما این دیدگاه را می توان بسیار خوشبینانه در نظر گرفت چرا که به عنوان نمونه اولین نمونه آزمایشی جنگنده آمریکایی F-22 در ۱۹۹۰ صورت گرفت و دست کم ۱۵ سال برای تکمیل تا ورود به خدمت آن در سال ۲۰۰۵ فاصله افتاد و این در حالیست که بسیاری از ملزومات جنگنده روسی همچون موتور و رادار آماده یکپارچه سازی با جنگنده برای آزمایشات پروازی و زمینی نیستند.بهر شکل کمی دیرتر یا زودتر پک فا نوید دور جدیدی از رقابت های فناوری میان روسیه و غرب با محوریت آمریکاست که می تواند چرخ های بسیاری از شرکت هایی را که در گل های رکود اقتصادی در حال متوقف شدن هستند را به حرکت در آورد.

پاکفا

آینده برنامه :

سوخو برنامه دارد دست کم ۵ پیش نمونه از فایرفاکس را برای آزمایشات تکمیلی تولید نماید.هرچند رسما اعلام شده که تا ۲۰۱۳ فایرفاکس آماده ورود به خدمت خواهد بود اما در حقیقت روسها امیدوارند که بتوانند پاک فا را تا سال ۲۰۱۵ برای ورود به خدمت و تولید انبوه آماده نمایند و نیروی هوایی روسیه نیز در نظر دارد تا تعداد ۲۰۰ فروند نمونه تک سرنشینه و ۵۰ فروند نمونه دو سرنشینه آموزشی خریداری نماید اما هنوز مشخص نیست که آیا نیروی هوایی روسیه بودجه کافی برای خریداری این تعداد جنگنده در یک فاصله زمانی کوتاه خواهد داشت یا خیر بخصوص که قیمت هر فروند پاک فا امروزه چیزی در حدود ۱۰۰ میلیون دلار برآورد شده که دست کم دو برابر جنگنده MIG-29K تولید ۲۰۰۹ بحساب می آید.

پاکفا

از سوی دیگر هندوستان برخلاف روسیه تاکید بیشتری بر روی نمونه دو سرنشینه پاک فا به عنوان یک جنگنده ضربتی چند منظوره دارد از این رو خواهان ۲۰۰ فروند گونه دو سرنشینه و تنها ۵۰ فروند گونه تک سرنشینه است البته بر اساس اظهارات اعلام شده گونه دو سرنشینه ضربتی پاک فا زودتر از سال ۲۰۱۷ به تولید نخواهد رسید در هر شکل T-50 یا هر آنچه پس از این نام خواهد گرفت شروعی ست جدید در بازارهای جنگ افزار جهانی که روسیه امیدوار است با توجه به هزینه های پایین تر آن نسبت به رقیب غربی صادراتیش F-35 و همچنین توانایی اعلام شده بالاتر آن شانس بیشتری برای یافتن مشتری داشته باشد از سوی دیگر روسیه نگاهی نیز به مشتریان قدیمی جنگنده های قبلی خود دارد تا بلکه پیشاپیش بازاری مطمئن برای این جنگنده نسل پنجمی فراهم آورد با تمام این موارد هنوز بسیار زود است تا هر نوع نظری قطعی در باب پاک فا T-50 پیش از افشا شدن اطلاعات بیشتر و یا حضور در نمایشگاه های هوایی ارائه کرد.

پی نوشت:پک فا (PAK FA) مخفف انگلیسی هواپیمای تاکتیکی پیشرفتهٔ آینده می باشد.

جدول مشخصات T-50 PAK FA

20 متر طول

۶٫۰۵ متر ارتفاع

۷۸٫۸ مترمربع مساحت بال

۱۸۵۰۰ کیلوگرم وزن خالی

۲۶۰۰۰ کیلوگرم بیشینه وزن

۲٫۴۵ ماخ بیشینه سرعت

۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ برد

۳۵۰ متر بر ثانیه سرعت اوج گیری







مطالب مرتبط
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • نظرسنجی
    به نظر شما ایران در چه زمینه نظامی پیشرفت بیشتری داشته است؟




    آیا از سرعت لود سایت راضی هستید؟


    آمار سایت
  • کل مطالب : 135
  • کل نظرات : 11
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 51
  • آی پی امروز : 3
  • آی پی دیروز : 28
  • بازدید امروز : 36
  • باردید دیروز : 75
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 1
  • بازدید هفته : 181
  • بازدید ماه : 1,717
  • بازدید سال : 8,146
  • بازدید کلی : 707,007
  • جستجو...
    تبلیغات متنی
     تبلیغات متنی جهت اطلاعات بیشتر کلیک کنید.
     تبلیغات متنیجهت اطلاعات بیشتر کلیک کنید.
     تبلیغات متنیجهت اطلاعات بیشتر کلیک کنید.
    دانلود تولبار ما