close
تبلیغات در اینترنت
آشنایی با قدرت نظامی پاکستان
loading...

ارتش جهانی ویکی نظامی

آشنایی با قدرت نظامی پاکستان پاکستان اولین کشور جمهوری اسلامی است که در جنوب غربی آسیا قرار گرفته‌است و پایتخت آن اسلام‌آباد است. طبق آمار تخمینی سال ۱۳۸۷ (۲۰۰۸) کشور پاکستان با جمعیتی در حدود ۱۷۲ میلیون تن، ششمین کشور پر جمعیت دنیا به شمار می‌رود و دارای نرخ رشد جمعیت بالایی است. پاکستان که رسماً به عنوان «جمهوری اسلامی پاکستان» (به اردو: اسلامی جمهوریۂ پاکستان) شناخته می‌شود کشوری در آسیای جنوبی است و قسمتی از آن نیز در خاورمیانه است. این کشور مرز آبی هزار کیلومتری…

مشکلات سایت
با سلام

مدتی هست که سایت دچار مشکلاتی بوده از پاک شدن تصاویر و خراب شدن قالب و باز نشدن پست های ایندکس شده در گوگل این مشکلات به دلیل مشکلاتی هست که در تمدید شدن دامین سایت بوجود اومده که ما تا روز های آینده سعی می کنیم اون هارو برطرف کنیم...

با تشکر-مدیریت سایت ارتش جهانی
آخرین ارسال های انجمن
ADMIN بازدید : 2607 سه شنبه 29 اسفند 1391 نظرات ()

آشنایی با قدرت نظامی پاکستان



پاکستان اولین کشور جمهوری اسلامی است که در جنوب غربی آسیا قرار گرفته‌است و پایتخت آن اسلام‌آباد است. طبق آمار تخمینی سال ۱۳۸۷ (۲۰۰۸) کشور پاکستان با جمعیتی در حدود ۱۷۲ میلیون تن، ششمین کشور پر جمعیت دنیا به شمار می‌رود و دارای نرخ رشد جمعیت بالایی است.
پاکستان که رسماً به عنوان «جمهوری اسلامی پاکستان» (به اردو: اسلامی جمهوریۂ پاکستان) شناخته می‌شود کشوری در آسیای جنوبی است و قسمتی از آن نیز در خاورمیانه است. این کشور مرز آبی هزار کیلومتری با دریای عرب یابه عبارت دیگر دریای مکران در قسمت جنوب دارد و از غرب با ایران، از شمال با افغانستان، از شرق با هندوستان، و از شمال شرق با جمهوری خلق چین هم‌مرز است. ناحیه کشمیر مورد ادعای هندوستان و پاکستان است. هر دو کشور هند و پاکستان به طور جداگانه بخش‌هایی از این منطقه را اداره می‌کنند و این مناطق توسط خط کنترل از هم جدا شده‌اند. مرز چین اکنون توسط هند به رسمیت شناخته نمی‌شود.
پاکستان ششمین کشور پرجمعیت دنیا و دومین کشور دارنده جمعیت مسلمان است. این کشور در سال ۱۳۲۶ (۱۹۴۷) به عنوان یک دولت و کشور جدید و به عنوان یکی از دو قسمت هندوبریتانیایی شناخته و تأسیس شد. این منطقه تاریخچه کهنی از زندگی و تمدن را داراست که شامل تمدن دره سند می‌شود.
از زمان استقلال، پاکستان دوره‌های رشد نظامی و اقتصادی و هم‌چنین بی‌ثباتی را همگام با جدا شدن از بنگلادش از خود، تجربه کرده‌است. پاکستان از لحاظ بزرگی نیروهای مسلح در رده هفتم جهان است و تنها کشو راسلامی دارنده جنگ‌افزار هسته‌ای می‌باشد.
براساس اطلاعات منتشر شده توسط سازمان سیا و كتابخانه كنگره آمریكا و برآورد آنها در سال ‌2011، هم‌اكنون پاكستان از نظر توان نظامی در رده پانزدهم قدرت‌های نظامی جهان قرار دارد.
بر اساس اطلاعات عنوان شده از سوی سازمان اطلاعات مركزی آمریكا (سیا) و كنگره آمریكا، پاكستان كه جمعیت آن ‌187 میلیون و 342 هزار نفر است، هم‌اكنون دارای 617 هزار پرسنل فعال نظامی است و تعداد نیروهای ذخیره فعال این كشور 515 هزار نفر است.
نیروی زمینی پاكستان دارای 2640 دستگاه تانك، 4620 دستگاه نفربر، 1086 عراده توپ كششی، 595 عراده توپ خودكششی، ‌200 سامانه موشک انداز،3200 خمپاره‌ انداز، 3400 سامانه ضد تانك، 2500 سامانه پدافند هوایی و 11500 وسیله نقلیه لجستیكی است.
نیروی هوایی پاكستان نیز دارای 1414 فروند جنگنده و هواپیما، 535 فروند هلیكوپتر و 148 فرودگاه عملیاتی است.
نیروی دریایی پاكستان نیز دارای یازده فروند كشتی، دو بندر، ‌5 زیر دریایی، 15 قایق نظامی گشت زنی، 11 ناوچه، یك ناوشكن و یك قایق‌ جنگی خشكی آبی است. نیروی دریایی پاكستان دارای ناو هواپیمابر نیست.
بودجه نظامی پاكستان در سال ‌2011، شش میلیارد و 410 دلار بوده است. كشور پاكستان دارای مساحت ‌796 هزار و ‌95 كیلومتر مربع، ‌1046 كیلومتر خط ساحلی و ‌6 هزار و ‌774 كیلومتر مرز مشترك است.

نیرو هوایی پاکستان 
نيروي هوايي پاكستان (PAF) از روز 15 اوت 1947 با تعدادي خلبان و هواپيما كار خود را آغاز كرده و در حال حاضر PAF دارای حدود 330 هواپيماي جنگنده و 45000 پرسنل است. استخوان بندی نیروی هوایی پاکستان از پنج معاونت عملیات، مهندسی، پرسنل، برنامه ریزی و آموزش تشکیل شده است.

 

1- نيروي هوايي پاكستان  - ساختار فرماندهی

از لحاظ جغرافيايي، PAF به سه مرکز فرماندهي تقسيم مي‌شود. اين مراکز عبارتند از بخش شمالي (واقع در پیشاور)، بخش مركزي (واقع در سرگودا) و بخش جنوبي (واقع در مسرور كراچي). این مراکز فرماندهي داراي 4 مركز عملياتي واقع در شمال (پیشاور)، غرب(کویته)، مركز (سرگودا) و جنوب (كراچي) و هفت مركز گزارش و كنترل فرعي است.

 

 PAF داراي نه پايگاه عملياتي اصلي است كه تحت هر شرايطي (در زمان جنگ يا صلح) به طور كامل فعال مي‌باشند. اين نه پايگاه مجهز به 11 پايگاه تهاجمي هستند كه در زمان جنگ به طور كامل فعال مي‌شوند.

 

نيروي هوايي پاکستان- انواع هواپيماها و هليکوپترها

اين نيروي هوايي داراي 22 اسكادران رزمي است. شش عدد از اين اسكادران‌ها با استفاده از Aerospatial Alouette III عمليات نجات و جستجو را انجام مي‌دهند و يك واحد نيز عمليات حمل و نقل را برعهده دارد.

بخش هوانوردي نيروي دريايي پاكستان (Pakistan Naval Aviation) با استفاده از هواپيماهاي P-3C Orion، Berguet Atlantic ، فوكر F-27، MK45، westland lynx HAS.3 و Alouette III عمليات گشت هوايي خود را به انجام مي‌رساند.

ميراژهاي فرانسوي نيز از سال 1967 به خدمت نيروي هوايي پاكستان در آمده اند. هواپيماهاي ميراژ III داراي سرعت بالایی بوده و در هر شرایط آب و هوایی قابل استفاده هستند. مجهز به حسگرهای دمایی با برد بالایی نیز هستند و در عين حال هم به عنوان جنگنده و هم به عنوان بمب افكن به کار می روند. در حالي كه ميراژ 5 داراي نوع جنگنده زميني (Ground attack) نيز هست. در سال 1990، PAF، 43 فروند ميراژ III دسته دوم را از استراليا تحويل گرفت و در سال 1996 نيز 40 فروند ميراژ III نوسازي شده و ميراژ 5 را از فرانسه دريافت كرد. 40 فروند جنگنده فالكن F16 A/B نيز توسط آمريكا در 1980 به ناوگان نيروي هوايي پاكستان پيوست که البته PAF 10 سال بعد دسته ديگري از اين هواپيماها نيز سفارش داد.

با تحريك اقتصادي غرب، پاكستان به چين به عنوان اصلي ترين بازوهاي تامين كننده نيازهاي خود روي آورد و تاكنون از اين كشور جنگنده‌هاي چنزو اف- 7 پي و اف – 7جی چند منظوره و هواپيماهاي پشتيبانی A-5III را دريافت كرده است.

اف 7، نوعي از ميگ 21 است كه تحت ليسانس چين ساخته شده است. نيروي هوايي پاكستان از سال 2002 در حال دريافت 55 فروند از آخرين نوع اف 7 پي / جي با تكنولوژي متوسط است تا بدين وسيله خلبانان و خدمه پرواز خود را با سيستم‌هاي تسليحات نيرومندتر آشنا سازد.

در سال 1999 چين و پاكستان همكاري مشتركي با سهم %50 براي ساخت FC- Super7 امضا كردند. اين هواپيما بعدها به JF-17 Thunder مشهور گرديد. انتظار مي‌رود در اواخر دهه جاري JF-17 به توليد انبوه برسد.

PAF علاقهمند است كه تا سال 2020، 150 فروند از اين جنگنده سبك وزن چند منظوره را جايگزين هواپيماهاي F-7 ميراژ و A-5III خود نمايد. تاكنون پنج مدل اوليه از JF-17 ساخته شده است . ماكزيمم سرعت اين هواپيما  8/1 ماخ بوده با وجود اين كه برد آن كمتر از F-16 است، JF-17 توانايي ناوبري و هدايت و حمله در هر شرايط آب و هوايي، حمل طيف وسيعي از مهمات و درگيري با هدف در هر سرعت و ارتفاعي را داراست. Fairing هاي نوك بال اين هواپيما محل قراردادن تجهيزات جنگ الكترونيكي است. اين هواپيما مجهز به تسليحات چيني مانند رادار نيمه فعال هدايت كننده و موشك هوا به هوا است كه از توانايي‌هاي كمتري برخوردار هستند.

پاكستان همچنين 6 فروند هليكوپتر HAI Z-9C را از چين خريداري نموده.

هوانوردي پاكستان نيز با جايگزين كردن هواپيماهاي آتلانتيكس خود توسط 8 فروند هواپيماهاي گشت دريايي دوربرد P3C Orion قدرت بيشتري يافت.

در 25 اوت 2005 يك فروند ميراژ به دليل عمر بالا (در حدود 30 سال) و به دليل ساييدگي برخي قطعات آن سقوط كرد. در اين شرايط نيروي هوايي پاكستان در تهيه قطعات اضافي براي اين هواپيما با مشكلاتي مواجه گرديد، زيرا شركت Dassault توليد برخي از قطعات را متوقف ساخته بود. با اين وجود نيروي هوايي پاكستان نمي‌توانست اين هواپيما را به دليل نقش آنها در بازدارندگي هسته‌اي بازنشسته كند. براي رفع اين مشكل، PAF در سال 2004 از نيروي هوايي ليبي، كه به دليل تحريم اقتصادي هواپیماهای میراژ خود را باز نشسته کرده بود ، 150 موتور ،پنجاه فروند ميراژ و مقدار زيادي قطعات يدكي خريداري نمود.

 

نيروي هوايي پاکستان- هواپيماها و سيستم آموزشي

شركت گروه هوانوردي پاكستان با همكاري چين هواپيماي (k-8) karakoram 8 و Super Mushshak را از روي هواپيماي سوئدي Saab MFI-17 توليد كرده است که خود نيز اين هواپيماهاي آموزشي را به خدمت گرفته است.

در عين حال K-8 که يک جت آموزشي دو نفره‌ است، كه تاكنون به 8 كشور در خاورميانه فروخته شده است، در حالي كه هواپيماي آموزش مقدماتي سبك وزن Super Mushshak كه داراي موتور پيستوني با قدرت 1940 كيلووات است توسط عربستان سعودي و عمان خريداري شده است.

به تازگي نيروي هوايي پاكستان قراردادي را براي دريافت 27 فروند k-8 امضا نموده‌اند. PAF، داراي 16 فروند از اين هواپيماها مي‌باشد.

در آينده، نيروي هوايي پاكستان به MFI-mushshak براي آموزش ابتدايي، k-8 براي آموزش پايه‌اي نوع دو صندلي و JF-17 براي آموزش جنگنده مجهز خواهد شد.

ارتش‌هاي خارجي از تبحر پرسنل زميني و هوايي پاكستان در شگفت هستند. در اين سيستم همواره پس از دادن آموزش‌ها حداقل دو زن براي گذراندن آموزش‌هاي پرواز انتخاب مي‌شوند که ‌اين موضوع نشانگر تمايل مقامات PAF بر حضور مؤثر زنان در صحنه نظامي اين کشور است.

 

 نیروی هوایی پاکستان - تجهيزات موشکي

پاكستان از ميان همسايگان، بيشترين خطر را از جانب هند احساس مي‌كند. البته تعداد پرسنل نيروي هوايي هند (IAF) 4 برابر PAF مي‌باشد. بعلاوه IAF ذخاير بيشتر، توانايي برد بالاتر، تعداد متخصصين بيشتر و توانايي انجام عمليات شناسايي قويتر را دارا بوده و همچنين داراي تعداد هليكوپترهاي جنگي معادل سه برابر PAF، قابليت برتر حمل و نقل هوايي، امكانات ماهواره‌اي و تكنولوژي پنهان شدن از رادار (Stealth) مي‌باشد.

هركدام از كشورهاي پاكستان و هند داراي 40 كلاهك هسته‌اي بوده و هر دو مليت پابه پاي يكديگر براي توسعه سيستم‌هاي پرتاب موشك‌هاي بالستيك خود تلاش مي‌كنند. تا زماني كه موشك شاهين II با 1080 مايل دريايي برد وارد خدمت گردد و هواپيماهاي F-16 و ميراژ 5 نيروي هوايي پاکستان تسليحات دور برد هسته‌اي اين كشور را تشكيل مي‌دهند.

به طور كلي پاكستان، به عنوان كشوري كوچك، نمي‌تواند با هند وارد جنگ شود. برخلاف هند، پاكستان داراي امکان فرماندهي سه گانه نيروهاي استراتژيك tri-service strategic forces) command) نمي‌باشد.

بدین معنی که كلاهك‌هاي جنگي پاكستان و سيستم‌هاي پرتاب ارتش يا نيروي هوايي به صورت مجزا مستقر هستند.

از آنجا كه نيروي هوايي پاكستان توانمندي واكنش سريع را ندارد، نيروهاي متعارف بايد تا رسيدن كلاهك‌هاي هسته‌اي، وظيفه حفظ خط مقدم را برعهده داشته باشند.

جنگنده‌هاي F-16 و ميراژ 5 نيروي هوايي پاكستان به اندازه MIG27، ميراژ 2000 اچ و Su30M نيروي هوايي هند، توانمند نيستند. لذا اين کشور سعي در بهبود وضعيت كيفي هواپيماهاي موجود از لحاظ قابليت بقاپذيري نموده‌ است.

تكنيسين‌هاي پاكستاني موشك تي وارتر متعلق به آفريقاي جنوبي كه يك موشك هوا به هوا با برد متوسط بوده و توسط رادار كنترل مي‌شود را به موشك H-4 BVR با برد 65 مايل دريايي تغيير دادند. نوع سبكتر اين موشك H-2 است كه مجهز به اشعه مادون قرمز مي‌باشد و تا 32 مايل دريايي برد دارد، اين دو موشك قابليت حمل شدن توسط ميراژ را دارند. موشك H-2 با Pytho4 و H-4 با AA-12 در نيروي هوايي هند قابل مقايسه هستند.

پاكستان در حال توليد سيستم موشك كروزي به نام ببور است. اين نام با زيركي تمام بعد از اين كه امپراطوري مغولستان 5 بار به هند حمله كرد انتخاب شده است، گفته می شود كه در ساخت اين موشك مهندسان چيني و اوكرايني نيز همكاري داشته‌اند. اين موشك داراي سرعت بالايي بوده توانمندي پرواز در سطح پايين و بردي برابر 70 مايل دريايي داشته و نوع كلاهك جنگي آن، هم از نوع معمولي و هم از نوع هسته‌اي است. موشك ببور در ابتدا براي پرتاب از سطح زمين و زیر دريا ساخته شد ولي قدم بعدي تبديل اين موشك به يك موشك هوا به زمين است.

نیروی هوایی پاکستان - برنامه‌هاي آتي

پس از واقعه 11 سپتامبر، پاكستان حمايت خود را از آمريكا براي مقابله با تروريسم اعلام كرد. به اين ترتيب از شدت تحريم‌هاي وارده بر اين كشور توسط جهان غرب كاسته شد. از طرفي آمريكا نيز از ترس اين موضوع كه پاكستان با دسترسي به انرژي هسته‌اي به منطقه‌اي براي پرورش تروريسم تبديل شده و سبب ايجاد ناامني‌هاي منطقه‌اي شود، توجه بيشتري به اين كشور نمود.

به اين ترتيب پاكستان كمك‌هاي اقتصادي دريافت كرده، زمان‌بندي پرداخت وام‌هاي اين كشور دوباره تنظيم گرديده و شرايط تجاري نيز براي پاكستان مساعد گرديد. دولت پاكستان نيز كمك‌هاي دريافتي را براي توسعه‌هاي برنامه‌ريزي شده نيروهاي ارتش و PAF به كار بردند.

نكته مهم براي اسلام آباد دسترسي به شبكه‌‌اي براي در اختيار داشتن آخرين تكنولوژي جنگي است و اين به معني حمايت غرب است.

پاكستان تصميم دارد ميراژهاي قديمي خود را مجهز به رادارها و سيستم‌هاي اويونيكي كند. كار مدرنيزه كردن سيستم‌هاي اويونيكي 14 فروند ميراژ 5 نوع F, E توسط شركت ساژم فرانسه انجام مي‌گيرد. در سپتامبر 2004 آمريكا با فروش 7 فروند C-130E به PAF موافقت نمود.

اما نيروي هوايي پاكستان همچنين قراردادي را با اندونزي براي دريافت 4 فروند هواپيماي ترابري CASA CN-235 امضا كرده است. در پي شكل‌گيري همكاري‌هاي جهاني جديد، جنگنده‌هاي F-16 پاكستان در اکتبر 2004 براي آموزش هاي جنگي به پايگاه Kanya در تركيه منتقل گرديد.

نيروي هوايي آمريكا قراردادي 89 ميليون دلاري با لاكهيد مارتين جهت توليد شش سيستم رادار قابل حمل و دوربرد ASTPS-77 براي پاكستان بست. اين رادارهاي تاكتيكي دائماً تصاوير سه بعدي از اهداف هوايي تا برد 243 مايل دريايي تا ارتفاع 100000 پا را فراهم مي‌كند.

اين هواپيماها همچنين مجهز به موشك‌هاي Block-II نيز هستند، PAF تا اواخر سال جاري، دو فروند P3C خود را كه زمين گير شده‌اند راه‌اندازي خواهد كرد. اين کشور همچنين تصميم دارد از ترس اعمال دوباره تحريم ترکیبی از تجهيزات چيني و غربي را خريداري كند.

سيستم هشدار پيش‌هنگام هوايي (AEW) يكي از سيستم‌هاي حياتي براي حفظ موقعيت نيروي هوايي پاكستان به شمار مي‌آيد. سيستم سوئدي Evieye كه داراي AEW بوده و بر روي Saab 2000 نصب خواهد شد، قابل رقابت با سيستم فالکن اسرائيل است كه بر روي Il-76S نصب شده و هند تمايل به خريد آن‌ها را دارد.

سيستم Evieye در مناطق مرتفع كوهستاني پاكستان مورد آزمايش قرار گرفته است.البته فروش برخي از تجهيزات به پاكستان منوط به اجازه از جانب آمريكاست.

در مارس 2005 به پاس كمك‌ها و حمايت‌هاي پاكستان از آمريكا در جنگ بر عليه تروريسم، بوش اجازه فروش جنگنده‌هاي F-16 به پاكستان را صادر كرد.

PAF تمايل به تجهيز ناوگان خود را داشته و تصميمات اوليه نيز براساس خريد 79 فروند F-16 از لاكهيد مارتين مي‌باشد. 55 فروند از اين جنگنده‌ها، F-16 نوع C/Dوخواهند بود و مابقي دستِ دوم مي‌باشند.

به طور كلي پاكستان 60 سال را در حفظ حريم هوايي خود و ترساندن متجاوزان گذرانده و همواره تلاش خود را براي بدست آوردن آخرين تكنولوژي نموده است. استراتژي پاكستان به طور طبيعي بر دفاع استوار است و همواره تلاش نموده بر سر ميز مذاكره، رهبران سياسي را بر روي لبه تيغ قرار دهد. نيروي هوايي پاكستان تنها مي‌تواند دشمنان خود را وادار كند قبل از حمله بيشتر فكر كنند.

PAF با كمك چين و تلاش بي‌وقفه متخصين خود تسليحات موردنياز را به صورت داخلي توليد كرده است. همكاري نزديك پاكستان در جنگ بر عليه تروريسم، PAF را در زمينه انجام عمليات ضد شورشي در مرزهاي افغانستان متبحر نموده است.

تلاش براي مدرنيزه نمودن پايگاه‌هاي زميني دفاع هوايي پاكستان نياز به سرمايه‌گذاري خارجي بيشتر دارد تا PAF را به دوران اوج خود بازگرداند. اما اين كشور براي آماده نمودن پرسنل خود هنوز به سيستم‌هاي آموزشي پيشرفته‌تري نيازمند است.

در اين ميان بزرگترين رقيب نیروی هوایی پاکستان، یعنی نیروی هوایی هند نيز داراي ضعف‌هايي است. كمبود زيرساخت‌ها براي حمايت از تلاش‌هاي هوايي به خصوص در بخش جنوبي، گسترش ترکیب هواپيماي غربي و روسي و قابل اطمينان نبودن برخي از جنگنده‌هاي ,MIG سبب افزايش نرخ تصادف‌هاي هوايي در نيروي هوايي هند شده است.

آمريكا همواره تلاش مي‌كند با فروش تجهيزات و هواپيما به دو كشور پاكستان و هند، نيروهاي اين دو كشور را در حالت تعادل قرار دهد.  در این راستا، در كنار فروش جنگنده‌هاي F-16 به پاكستان، به لاكهيد مارتين و بويينگ اجازه داده تا جنگنده‌هاي F-16 و F/A-18 را به هند بفروشد.

در عين حال آمريکا با همکاري مشترک با اين دو کشور قصد افزايش همكاري‌هاي استراتژيك و  افزايش امنيت ملي و بهبود سياست خارحي آمريكا را دارد.

از آن‌جا که به دست آوردن مداوم سيستم‌هاي پيچيده نياز به سرمايه‌ها و منابع عظيم انساني و مالي دارد، پاكستان در حال حاضر برای دريافت تكنولوژي‌هاي برتر با مشكلات مالي رو‌به‌رو است. نيروي هوايي پاكستان تجهيزات كافي ندارد اما با توجه به بودجه و تشكيلات موجود، PAF يكي از نيروهاي هوايي متبحر و آماده به حساب مي‌آيد. به هر شكل و در هر وضعيت ممكن، نیروی هوایی پاکستان به عنوان سپر بلاي این کشور عمل خواهد کرد.

 

ترکیب ناوگان نيروي هوايي پاکستان

مرکز

نوع هواپيما

ستاد فرماندهي هوايي شمالي

 مرکز فرماندهي هوايي شمالي

مشتاق

واحد33 ( چند منظوره )

اسکادران 14

F-7P

اسکادران 15

ميراژ SPA

اسکادران 25

ميراژ SPA

36 ( حمله تاکتيکي) Wing

اسکادران 16

A-5III

اسکادران 26

A-5III

اسکادران 81

Alouette III

واحد37 ( آموزش جنگي)

اسکادران 1 ( مرکز تعويض جنگنده)

FT-5

اسکادران 18

F-7P

اسکادران 19

F-7p

اسکادران 86

Alouette III

ستاد فرماندهي جنوبي

مرکز فرماندهي هوایی جنوبي

Mushshak

واحد37(آموزش رزمی)

اسکادران 17

F-7PG

اسکادران 23

F-7PG

اسکادران 85

Alouette III

واحد32(شکاری- بمب افکن)

اسکادران 2

F-7P

اسکادران 7

ميراژ سه EA/DP

اسکادران 8 ( حمله آبي)

ميراژ 5 PA3/PA2

اسکادران 22(مرکز تعويض عملکرد)

ميراژ 5 PA3/PA2 و ميراژ سه DP

اسکادران 84

Alouette III

ستاد فرماندهي مرکزي

پرواز مرکز فرماندهي مرکزي

Mushshak

واحد 34( جنگنده)

اسکادران 5

ميراژ سه EP/RP/DP

اسکادران 20

F-7PG

اسکادران 83

Alouette III

واحد 38( چند منظوره)

اسکادران 9

F-16A

اسکادران 11

F-16A/B

اسکادران 24

فالکن 20F/G

اسکادران 82

Alouette III

مراکزی که مستقیما به سر فرماندهی نیروی هوایی پاکستان گزارش می دهند.

اسکادران 6

C-130B/E

اسکادران 12

بويينگ 707، فالکن 20 ، فوکر F27

اسکادران 41

سسنا 172، Pa-34 سنکا، Y-12-II

آکادمي نيروي هوايي پاکستان، کالج تمرينات پرواز

آموزش مقدماتي پرواز

Mushshak/ Super Mushshak

واحد آموزش های پایه پروازی

T-37B/C

آموزشگاه اساتید خلبان

Mushshak

پرواز ارزیابی

K-8

     
 

صنایع نظامی پاکستان
وزارت تولیدات دفاعی پاکستان در سپتامبر 1991 به منظور ارتقا و هماهنگی میان تاسیسات تولیدی نظامی که از زمان استقلال این کشور ایجاد شده بودند، تشکیل گردید. این وزارتخانه در ضمن، شامل 7 سازمان تخصصی دیگر است که به تحقیق و توسعه، تولید و مسائل اداری اختصاص یافته اند. نیروی دریایی پاکستان بوسیله کارخانجات کشتی سازی واقع در کراچی که دارای ظرفیت محدود تولیدی است، پشتیبانی می شود. در سال 1987، ساخت تاسیسات تعمیر و بازسازی زیردریایی در «بندر قاسم» (Port Qasim)آغاز شد.

تا اوایل سال 2000، اجرای پروژه های مشترک با چین، منجر به به توسعه جنگنده «جِی اف-17 تاندِر (تُندَر)» (JF-17 Thunder)و تانک « الخالد» (Al-Khalid)گردید.

پاکستان در ضمن، گام های بلندی در خودکفایی در زمینه های تعمیر و نوسازی هواپیما، هلیکوپتر و تانک و انتقال تکنولوژی با کمک فرانسه برداشته که منجر به ساخت زیردریایی «آگوستا بی-90» ( Agosta B-90)در اواخر دهه 90 و اوایل 2000 شد و اکنون نیز بطور فعال در بسیاری از پروژه های تولید مشترک، نظیر تانک «الخالد-2»، هواپیمای پیشرفته آموزشی، هواپیمای رزمی، ناوهای جنگی و زیردریایی، مشارکت دارد.

پس از موفقیت های عمده دفاعی، «سازمان گسترش صادرات دفاعی» (DEPO)تاسیس شد تا صنایع دفاعی پاکستان را به جهان ارائه نماید. در همین رابطه، این سازمان همه ساله نمایشگاه IDEASرا در مرکز صادرات کراچی برگزار می کند. به موجب گزارشات اخیر، ارزش صادرات نظامی پاکستان در سال 2006 به 500میلیون دلار بالغ می شد و این میزان همه ساله در حال افزایش است.





سازمان ها و تاسیسات دفاعی

سازمان ها و تاسیسات نظامی متعددی، اعم از دولتی و خصوصی، در پاکستان فعالیت می کنند که عبارتند از :


سازمان های دولتی

* مجتمع تسلیحات هوایی (AWC)که به توسعه و تولید سیستم های گوناگون هوابرد و الکترونیک پروازی اشتغال دارد.

* صنایع سنگین « تاکسیلا» (HIT)که در زمینه تعمیر، نگهداری، نوسازی، توسعه و تولید خودروهای زرهی ( تانک های جنگی، توپخانه خود کششی، نفربرهای زرهی و خودرو های زرهی) فعالیت دارد.

* آزمایشگاه های تحقیقاتی « خان» .(Khan)

* کارخانه کشتی سازی و مهندسی کراچی (KSEW). سازنده شناورهای نظامی و غیر نظامی، شامل ناوهای جنگی سطحی و زیردریایی.

* مجتمع توسعه ملی (NDC)که وظیفه توسعه و تولید موشک های بالستیک تاکتیکی و استراتژیک برای نیروهای مسلح پاکستان را بر عهده دارد.

* کمیسیون ملی علمی و مهندسی (NESCOM).

* مجتمع هوانوردی پاکستان (PAC). عهده دار تعمیر و نگهداری انواع مختلف هواپیما و تولید کننده هواپیما و قطعات آنها.

کارخانجات مهمات سازی پاکستان (POF)که به تولید انواع مختلف مهمات، سلاح های سبک و مواد منفجره اشتغال دارد.



سازمان های غیر دولتی

«ساتوما» (Satuma)که در زمینه طراحی و تولید انواع گوناگون وسایل پرنده بدون سرنشین برای فروش داخلی و مشتریان خارجی فعالیت می کند.
«سیستم های یکپارچه دفاعی» که طراح و تولید کننده انواع وسایل پرنده بدون سرنشین برای مشتریان داخلی و خارجی است.


معرفی سازمان ها، موسسات و شرکت های دفاعی پاکستان:

مجتمع تسلیحات هوایی(AWC):

مرکز عمده توسعه و تولید سیستم های تسلیحاتی هوابُرد در پاکستان که در سالهای اخیر درگیر چندین پروژه تجاری و غیر نظامی نیز شده است. این مجتمع در سال 1992 آغاز بکار کرد و از آن زمان بطور قابل توجهی رشد نموده است.

مجتمع تسلیحات هوایی که در نزدیکی «واه» (Wah)مستقر است، اکنون تحت چتر سازمانی «کمیسیون ملی علمی و مهندسی» (NESCOM)فعالیت می کند. تولیدات این مجتمع،بوسیله سازمان جدیدی بنام « سازمان تحقیقات مهندسی پیشرفته» (AERO)که بنظر میرسد نام تجاری جدیدی برای مجتمع تسلیحات هوایی است، بازاریابی میشود.


تولیدات:

الف- سیستم های هوابُرد:

- سیستم ضبط تصویر هوابُرد.

- سیستم ضبط دیجیتال داده های هوابُرد.

-سیستم جستجو و تعقیب مادون قرمز.

-سیستم ناوبَری ماهواره ای (جی پی اِس).

-سیستم ناوبُری اینرسی (ژیروسکوپ مکانیکی) و سیستم های اینرسی مبتنی بر فیبر اُپتیکی.

-سیستم پادکارهای پخش شونده (چَف و فِلیر) «محافظ» (Mohafiz).

- سیستم هدایت لیزری برای بمب های سری مارک 80 ( با مجوز ساخت از آمریکا).


ب- سلاح های هواپرتاب:

- بمب های تمرینی ( 6 و 11 کیلوگرمی).

- بمب های ترکشی 250 کیلوگرمی.

- بمب های چندمنظوره 250 کیلوگرمی «مارک-82» (MK-82).

- بمب های 500 کیلوگرمی « مارک-83»(MK-83).

- بمب های 1000 کیلوگرمی «مارک- 84» (MK-84).

- دُم بمب های چند منظوره سری مارک-80 ( کم پَسا یا پُر پَسای تاخیری).

- بمب های ضد باند پرواز « حفر-1» (Hafr-1)و «حفر-2» (Hafr-2)و «آر پی بی-1»(RPB-1) - احتمالاَ مدلی از بمب های «دوراندال» (Durandal).

- موشک کروز هواپرتاب(ALCM)« رعد» (Ra'ad).


ج- تجهیزات الکترونیک:

- سیستم خودکار پدافند هوایی (سیستم « فرماندهی، کنترل، ارتباطاط، کامپیوتر، اطلاعات») (C4I)صادر شده به بنگلادش که در سال 2005 توسط تکنسین های مجتمع تسلیحات هوایی نصب شد.

- فیوزهای الکترونیکی برای سلاح های هواپرتاب ( فیوزهای ضربتی و مجاورتی).

- سیستم رمزگذاری صدا، فکس و داده های الکترونیک


د –سایر موارد:

- تور استتار بر علیه حسگرهای دید شبانه، مادون قرمز، امواج راداری و موج میلیمتری و رویت بصری. ادعا شده است که این تور، «سطح مقطع راداری» (RCS)را به میزان 86 درصد و میانگین برد رادار را به میزان 8/43 درصد کاهش می دهد.


تخصص فنی:

1-توسعه نرم افزار برای سیستم های حساس ماموریتی.
2-طراحی و تولید سیستم های الکترونیک.
3- نمونه سازی و تولید قطعات ویژه مکانیکی.
4-«کِیفی سازی» مشخصه های نظامی.
5-پشتیبانی «طراحی به کُمک کامپیوتر/ساخت به کُمک کامپیوتر» (CAD/CAM).


پروژه هواپیمای بدون خلبان:

مجتمع تسلیحات هوایی، پروژه ای را برای توسعه بومی «هواپیمای بدون سرنشین» (UAV)در اواسط سال 1998 آغاز کرد و مجموعه های نرم افزاری «دنبال کننده آسمانی» (Sky Tracker)و «ناوبَر آسمانی» (Sky Navigator)را برای هدایت و دنبال نمودن هواپیماهای بدون سرنشین تکمیل نمود. این نرم افزارها، داده های مکانی هواپیماهای بدون سرنشین با استفاده از سیستم ماهواره ای «مکان یابی جهانی» (GPS)را از طریق خط تبادل داده های رادیویی دریافت کرده و از آن برای نمایش موقعیت هواپیماهای بدون سرنشین در قالب یک نقشه دو بُعدی به همراه سایر داده های اصلی، نظیر سرعت، ارتفاع، جهت و غیره، استفاده می کند. این نقشه قابل انطباق با نقشه منطقه می باشد. از این اطلاعات برای به پرواز درآوردن و کنترل هواپیمای بدون سرنشینتوسط خلبان مستقر در ایستگاه های فرماندهی زمینی، استفاده می شود.


صنایع سنگین تاکسیلا (HIT):

ستون فقرات صنعت مهندسی برای نیروهای مسلح پاکستان، شامل چندین کارخانه است که از دهه 80 میلادی رشد کرده و به یک مجتمع بزرگ نظامی تبدیل شده اند. این مجتمع شامل 6 واحد بزرگ تولیدی و تاسیسات پشتیبانی آنها با بیش از 6500 نفر شاغل است. در حدود 30 درصد از این 6500 شاغلین این مرکز، پرسنل نیروهای مسلح هستند.

صنایع سنگین تاکسیلا دارای تاسیساتی برای تعمیر، بازسازی و ساخت تانک های جنگی، خودروهای زرهی مهندسی (ARV)، نفربَرهای زرهی (APC)و سایر خودروهای زرهی –هم شرقی و هم غربی –است. صنایع سنگین تاکسیلا تانکهای جنگی الخالد را تکمیل کرده و در حال حاضر تولید می کند.


تاریخچه

با رشد ناوگان تانک های «تی-59» ساخت چین در ارتش پاکستان، مقامات پاکستانی به این نتیجه رسیدند که تاسیساتی برای تعمیر و بازسازی تانک ها ضروری است. در نتیجه، «پروژه کاخانه سنگین بازسازی» موسوم به «پی-711» (P-711)با کمک و تکنولوژی چین تاسیس شد. در اواخر دهه 70 میلادی، «کارخانه بازسازی سنگین» (HRF)در تاکسیلا تاسیس شد و بازسازی و نو سازی تانک ها را بر عهده گرفت.

توانایی های «کارخانه سنگین بازسازی» بطور چشمگیری با افزایش تجربه بدست آمده در زمینه های ارتقای قدرت آتش، تحرک و تولید انواع خودروهای زرهی ارتقا یافت. در نتیجه، این تاسیسات سرانجام به یک مجموعه چندکارخانه ای تبدیل شد و در سپتامبر 1992، «صنایع سنگین تاکسیلا» نامگذاری شد.

امروزه، فعالیت اصلی این مرکز شامل ساخت خوردروهای رزمی زرهی، نفربرهای زرهی، توپ تانک و تولید انواع گوناگونی از قطعات مورد نیاز می باشد.



تاسیسات :

«صنایع سنگین تاکسیلا» شامل کارخانجات و تاسیسات مختلفی است که عبارتند از :

کارخانه بازسازی سنگین سری «تی»- که بازسازی و نوسازی تانک ها/ خودروهای زرهی مهندسی ساخت چین و کشورهای اروپای شرقی را بر عهده دارد.

کارخانه بازسازی سنگین سری « اِم»- این کارخانجات بازسازی خودرو های شنی دار آمریکایی را انجام می دهد. تخصص اصلی این کارخانه در نفربَرهای زرهی « اِم-113» است.

کارخانه نفربر زرهی- ساخت خودروهای زرهی خانواده «اِم-113» (M-113)در این کارخانه با استفاده از ماشین های «سی اِن سی» (CNC)و جوشکاری کامپیوتری آلومینیوم، بازرسی فنی با استفاده از تجهیزات رادیولوژی صنعتی، پاکسازی شیمیایی قطعات، پوششکاری و رنگ کاری قطعات بر مبنای مشخصه های نظامی انجام می شود.

کارخانه توپ سازی–در این کارخانه، ماشینکاری لوله های توپ از 105 میلیمتری تا 203 میلیمتری انجام می شود. بعلااوه، این کارخانه، لوله های توپ 105 میلیمتری را برای تانک های ارتقا یافته «تی-59» و «تی-69» چینی را تولید می کند. سوراخ کاری لوله ها بصورت خودکار با ماشین الات پیشرفته با دقت زیاد انجام می شود.

کارخانه تانک سازی–این کارخانه به تجهیزات پیشرفته تولیدی مجهز می باشد که عبارتند از ماشین های «سی اِن سی» هفت محوره برای عملیات ماشینکاری سنگین، با قابلیت انعطاف زیادو زیرساخت های کامل برای ساخت بدنه و برجک تانک.

کارخانه توسعه، پشتیبانی مهندسی و ساخت قطعات (DESCOM): این تاسیسات تولیدی برای تامین پشتیبانی مهندسی از تمامی کارخانجات «صنایع سنگین تاکسیلا» بر پا شده و مجهز به ماشین های «سی اِن سی» است. این کارخانه، ساخت قطعات، اجزا، وسایل و ابزار آلات و نیز، تولید قطعات یدکی برای سایر کارخانجات را بر عهده دارد. این کارخانه در ضمن، خدمات تعمیر و پشتیبانی از ماشین آلات و تجهیزات مورد استفاده در «صنایع سنگین تاکسیلا» را بر عهده دارد.

سازمان ارزیابی، آموزش و تحقیقات (ETRO): این سازمان پشتیبانی، تضمین کیفیت و نهایی تولیدات را با استفاده از آزمایشگاه های تضمین کیفیت بر عهده دارد که ویژگی های فیزیکی و شیمیایی مواد تولیدی را آزمایش می کنند. این سازمان در ضمن، تضمین دقت ابزار و وسایل مورد استفاده در فرایندهای بازسازی و ساخت را بر عهده دارد.

مجتمع مکانیکی: این مجتمع سازنده کارخانجات تولید شکر، سیمان، دیگ های بخار، جرثقیل، ماشین آلات جاده سازی، ماشین آلات آجر سازی و سایر تجهیزات برای رفع نیازهای راه آهن پاکستان و سایر سازمان های غیر نظامی است.

تحقیق و توسعه: «صنایع سنگین تاکسیلا» پروژه های تحقیق و توسعه را در زمینه های زیر بر عهده دارد:

1- طراحی تانک.
2-نوسازی تانک.
3-خودرو های رزمی پیاده نظام (AIFV).
4-سیستم های کنترل آتش تانک.


تولیدات:

قبلی :

- تانک های جنگی چینی ساخته شده تحت امتیاز « تیپ 69-2» (Type 69-2).

- تانک های جنگی چینی ساخته شده تحت امتیاز « تیپ 85-2» (Type 85-2).

نفربرهای زرهی آمریکایی ساخته شده تحت امتیاز « اِم –113» (M-113).

فعلی :

تانک های جنگی :

1-«الخالد» (Al-Khalid).2
2-« الضرار» .(Al-Zarrar)


نفربر های زرهی:

1-« تَلها» (Talha): نفربر زرهی بر مبنای شاسی « اِم-113»؛ دارای 5 «چرخ راه»

(Road Wheel) و قادر به حمل 11 سرباز کاملاً مجهز. 250 دستگاه از آن تا سال 2006 میلادی به نیروی زمینی پاکستان تحویل گردید.

1-«سعد» (Saad): نفربر زرهی مبتنی بر طرح «تَلها». تغییر یافته از طریق افزایش طول بدنه، دارای 6 چرخ راه، مسلح به تیربار 5/14 میلیمتری، حفاظت زرهی ارتقا یافته و دارای موتور قویتر ساخت شرکت آلمانی « اِم تی یو» (MTU). قادر به حمل 13 سرباز کاملاً مجهز.

2-«ثاقب» (Sakb): نفر بر زرهی مبتنی بر نفر بر زرهی «تلها».

3-« الحمزه» (Al-Hamza): خودرو رزمی پیاده نظام (IFV)مبتنی بر نفر بر زرهی «سعد». مسلح به توپ خودکار 25 میلیمتری. این خودرو برای صادرات ساخته شده و در نیروی زمینی پاکستان بخدمت گرفته نشده است.


خودروهای زرهی حامل موشک های هدایت شونده:

1- « ماز» (Maaz): مبتنی بر نفربر زرهی «تلها»، مسلح به لانچر پرتاب موشک هدایت شونده ضد تانک « باختر شکن» (Bakhtar-Shikan)و دارای 4 خدمه. این خودرو دارای ظرفیت حمل 8 موشک اضافه است و لانچر پرتاب موشک مستقر بر روی سقف خودرو می تواند برای گلوله گذاری مجدد به درون خودرو جمع شود.

2-«موز» (Mouz): مبتنی بر نفر بر زرهی تلها، مسلح به موشک های پدافند هوایی سوئدی« آر بی اس-70» (RBS-70) و یا «آنزا-1/2» (Anza I/II). واحد پرتاب موشک مستقر بر سقف خودرو قادر به جمع شدن به داخل کابین برای گلوله گذاری مجدد است.


خودرو های کُمکی زرهی:


1-«الحدید» (Al-Hadeed): «خودرو زرهی بازیابی» (ARV)مبتنی بر نفر بر زرهی «سعد».
2-« القسوا» (Al-Qaswa): «خودرو زرهی لجستیک» (ALV)مبتنی بر نفر بر زرهی «تلها».


خودرو های چرخدار زرهی:

1-« محافظ» (Mohafiz): خودرو زرهی امنیتی مبتنی بر خودرو « لَند رُووِر دیفِندِر» (Land Rover Defender).


جلیقه های ضد گلوله.

در دست توسعه:

توپ صحرایی خود کششی 155 میلیمتری : این پروژه در نمایشگاه دفاعی IDEASسال 2002 اعلام شد.

 

 

مطالب مرتبط
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • نظرسنجی
    به نظر شما ایران در چه زمینه نظامی پیشرفت بیشتری داشته است؟




    آیا از سرعت لود سایت راضی هستید؟


    آمار سایت
  • کل مطالب : 135
  • کل نظرات : 11
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 51
  • آی پی امروز : 40
  • آی پی دیروز : 43
  • بازدید امروز : 144
  • باردید دیروز : 84
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 475
  • بازدید ماه : 1,208
  • بازدید سال : 16,272
  • بازدید کلی : 715,133
  • جستجو...
    تبلیغات متنی
     تبلیغات متنی جهت اطلاعات بیشتر کلیک کنید.
     تبلیغات متنیجهت اطلاعات بیشتر کلیک کنید.
     تبلیغات متنیجهت اطلاعات بیشتر کلیک کنید.
    دانلود تولبار ما